De Happening ‘Er was eens’

Op woensdag 4 maart speelde de Happening ‘Er was eens’ in Nijmegen, een theaterstuk + nawoord. Een stuk voor NSNers en hun gasten, theater Lux zat vol nieuwsgierige studenten en andere bezoekers.

Het licht ging uit en een lakei begon het sprookje, daarna viel het paleis in slaap. Vervolgens zagen we de prins en volgden we zijn verhaal, hij nam niet de gebaande wegen. Doornroosje? Wie is dat? Moet ik haar wakker kussen? Hij bedenkt z’n eigen verhaal en vaart zijn eigen koers. Weg van de verwachtingen en gebaande paden, op weg naar… Ja, waar naar toe eigenlijk? En liep het verhaal nou goed of slecht af?

         

Eén van de spelers vertelt over haar rol en wat de Happening voor haar is: Een verhaal vanaf het podium. Of vanaf de zijlijn, hoe je het ook wilt zien. Mijn bijdrage aan de happening speelde zich namelijk vooral daar af, aan de zijlijn. Ik had de eer om het stuk te mogen beginnen en sluiten en constant op het podium te zijn. Maar waarom zou je een uur lang op een podium willen liggen, werd mij meerdere keren gevraagd. Dat antwoord is heel makkelijk en ik wil hier even naar de tekst van Goede verwijzen: Je hebt een plek in een groter verhaal! De happening is voor veel mensen alleen het toneelstuk, een voorstelling waar je mensen mee naar toe kunt nemen om achteraf verwonderd te kunnen napraten over wat je nu gezien hebt. Maar voor de spelers is het veel meer! Drie lange dagen repeteren van 10 tot 10, intensief en vermoeiend maar vooral ontzettend leerzaam, gezellig en inspirerend! Want niet alleen de kijkers, maar ook de spelers moeten goed nadenken over waar het stuk nu eigenlijk over gaat! Ik vind het prachtig om samen de rollen in te duiken en te ontdekken wat je personage afbeeld in het verhaal. De sfeer op de repetitiedagen is ontzettend mooi en het is bijzonder om te zien hoe je als groep zo snel vooruit gaat en zo snel een heel toneelstuk kan spelen. Het opvoeren van het stuk is prachtig, omdat dan alles waar je voor hebt gewerkt op zijn plaats komt, maar uiteindelijk zijn het de dagen van het repeteren waar ik het voor doe. Het proces waarin de personages tot leven komen!